Стив Џобс беше познат по тоа што бараше исклучителни луѓе за својот тим – но не само по нивните технички вештини, туку и по карактерот, начинот на размислување и страста. Наместо класични канцелариски интервјуа, тој практикуваше нешто што подоцна ќе стане познато како „пивски тест“.
За Џобс, суштината на интервјуто не беше во прашањата од типот „каде се гледате за пет години“, туку во тоа да дознае кој е навистина човекот пред него. Тој често ги канел кандидатите на прошетка или на спонтан разговор, обидувајќи се да ја пробие формалната бариера. Во тие моменти, наместо CV-то, поважен беше карактерот.
„Ќе седев ли на пиво со оваа личност по работа? Би сакал ли да го поминам времето со него или неа надвор од канцеларија?“ – тоа беше суштината на неговиот тест. Ако одговорот беше „да“, тогаш постоеше добра основа за градење доверба и тимска хемија.
Џобс поставуваше необични прашања како:
- „Кога последен пат постигнавте нешто?“
- „Што направивте минатото лето?“
Овие прашања изгледаа едноставни, но имале цел да откријат како кандидатот размислува, што го мотивира и колку е страстен кон нешто што навистина го сака.
За него, вработувањето било повеќе од избор на нов колега – тоа било создавање на тим од „А-листата“. Кога ќе ги собереш најдобрите, вели Џобс, тие не само што ќе бидат продуктивни, туку и ќе се инспирираат едни со други.
Неговиот „пивски тест“ никогаш не бил официјален метод, туку филозофија што му овозможила да ја изгради културата на Apple – иновативна, креативна и исполнета со луѓе кои не само што знаат да ја завршат работата, туку и сакаат да ја прават заедно.
